Trevanian - Sibumi
" insanı en mutlu eden şey, ihtiyaçlarıyla varlıkları arasında bir denge bulunmasıdır. bütün sorun, bu dengenin nasıl sağlanacağı. insan bunu belki varlıklarını yükseltip ihtiyaçlarının düzeyine çıkararak yapabilir. ama bu budalalık olur. bunu yapmak, arada bir sürü doğa dışı şeyler yapmayı gerektirir. pazarlık etmek gibi, çalışmak gibi, çabalamak gibi. öyleyse? öyleyse akıllı bir adam dengeyi, ihtiyaçlarını azaltarak, yani onları varlıklarının düzeyine indirerek sağlar. bunu yapmanın en iyi yolu, bedava olan şeylerin değerini bilmektir. dağların, kahkahanın, şiirin, bir dostun verdiği şarabın, yaşlı ve şişman kadınların. bakin bana! ben elimdekilerle mutlu olmayı çok iyi bilen biriyim. bütün mesele elimdekileri çoğaltmak."
olağan görünüm altında yatan gizli üstünlük...
o kadar doğru bir söz ki, cesaretle söylenmesine gerek yok...
o kadar dokunaklı bir olay ki, güzel olmasına gerek yok...
o kadar gerçek ki, sahici olmasına gerek yok...
bilgiden çok anlayış...
ifade dolu bir sessizlik...
kendini kanıtlama gereği duymayan alçakgönüllülük...
zarif bir basitlik...
büyük bir ruhsal rahatlık ama pasiflik değil...
hakimiyet peşinde olmayan otorite...
elde edilemeyen ancak keşfedilen...
bilgilerden geçip basitliğe varmış...
