Space Serenity

        “Foyle silkinip aniden Picadilly Sirki'nin karşısındaki Eros heykelinin elli ft yükseklikteki bronz başına jaunte'ledi. Tehlikeli bir biçimde tüneyerek feryat etmeye başladı: "Beni dinleyin, siz hepiniz! Dinleyin be adam! Vaaz verecem, ben! Sıkı dinleyin, _ha!" Cevap olarak kükremeler yükseldi. "Sizi domuzlar, sizi. Domuzlar gibi çürüyosunuz. İçinizde en çoğu var, en azını kullanıyorsunuz. Beni duyuyo musunuz, ha? İçinizde milyon var, kuruşlar harcıyosunuz. İçinizde bir dahi var, deliliği düşünüyosunuz. İçinizde bir kalp var, boşluklar hissediyosunuz. Hepiniz. Her bir, hepiniz ... " Alay sesleri yükseldi. Saplantılı insanların isterikli tutkusuyla devam etti. "Harcamanız için savaş gerek. Düşünmeniz için engel gerek. Büyümeniz için bi meydan okuma gerek. Kalan zamanda yerinizde sayıyosunuz. Domuzlar sizi! Tamam ya, Allah sizi kahretsin! Ben size meydan okuyom, ben. Ölün ya da yaşayıp büyük olun. Kendinizi havaya uçurup nalları dikin ya da bana g...

"duymak için, susmak gerekir" (ursula k leguin)   “benim gibi adamlar için, yani aşkı ve acıyı, mutluluk ve sefaleti eninde sonunda ezeli bir yalnızlığın bahanesi haline getiren benim gibi keder erbabı için, hayatta ne büyük sevinçler olur, ne de büyük üzüntüler." (orhan pamuk-benim adım kırmızı)   "insan çocukken bir büyük saadet ülkesinde yaşıyor, sağa sola şuursuzca koşturup neşeyle kişniyor. sonra büyüyor, büyüdükçe salaklaşıyor, salaklaştıkça unutuyor o mesut diyarı, bir nevi ölüyor. çocuklukla yaşlılık arasındaki dönem araf misali; kitabesi ağır mesailerle, küçük hesaplarla, kesif mutsuzluklarla yazılan bir mezartaşının gölgesinde azap gibi boktan hayatlar. yetişkinler zombilere benziyor..." (murat uyurkulak-bazuka-kırmızı)   "her şey bir yalanken, aldatmaca ağlarının içine dolanmışken, gerçek; ondan ne çıkarırsan odur. hangi yolun doğru olduğunu bileceksin çünkü o yolu kendin doğru kılacaksın." (r a salvatore) "sistemi yenmek için sistemi...

    Aynada kendi yüzünü görmek ister. - Aynada kendini "haklı" görmek ister. Önce kendi öz eleştirisini yapar.  - Sürekli "başkalarını" suçlar. Yargılamaya ve yargılanmaya hazırdır. - Yargılamaktan ve yargılanmaktan kaçar. Mutlu ve huzurludur.   - Sıkıntılı, şikayetçi ve huzursuzdur. Var kalma aracı aklıdır.   - Var kalma aracı insanlardır. Kendisi için vardır.    - Başkaları için vardır. Var olduğu için düşünür.   - Düşündüğü için vardır. Kıstası realitedir.    - Kıstası kişisel kapris ve duygularıdır. Bedeni ve bilinci ile bütündür.  - Kendisi ile çelişiktir. Üretici ve yaratıcıdır.   - Asalak ve taklitçidir. Kendine güven ve saygı duyar.  - Kendine güvensiz ve saygısızdır. Kendisi ile gurur duyar.   - Suçluluk psikolojisi içindedir. Risk alır, özgürdür.   - Riskten kaçar, benliksizdir. Doğru ve iyiden yana taraftır.  - Sinik , korkak ve ...

  Ahlaki hırslılık; bir insanın ahlaki mükemmelliğe erişerek, kendisini, kendi nezdindeki en büyük değer haline getirmeyi hedef edinmesi demektir. Ancak gediksiz bir rasyonelliğe sahip olmakla elde edilebilecek olan ahlaki mükemmellik: a) İcrası imkansız, irrasyonel bir erdemler sistemini asla kabul etmemek; rasyonel olduğunu bildiği erdemleri icra etmeği ise, hiçbir zaman ihmal etmemektir. b) Hak etmediği bir suçluluk duygusunu asla kabul etmemek; suçluluk duygusunu hak edecek bir işi asla yapmamak; suçluluk duygusunu hak edecek bir iş yapmışsa, düzeltmek için elinden gelen herşeyi hemen yapmayı asla ihmal etmemektir. c) Karakterindeki herhangi bir kusura karşı asla pasif kalmayıp, onu hemen düzeltmeğe girişmektir. d) Hiçbir mülahazayı, arzuyu, korkuyu, ruh halini, kendine-saygı-ve-güven ihtiyacının üstüne bir an için dahi koymamaktır. e) Her ne sebep için olursa olsun, kurbanlık hayvan rolünü reddetmek; münzeviliği, kendini horlamayı, kendini aşağılamayı, kendini küçül...

There is a form of envy of which I frequently have seen examples, in which an individual tries to obtain something by bullying. If, for instance, I enter a place where many are gathered, it often happens that one or another right away takes up arms against me by beginning to laugh; presumably he feels that he is being a tool of public opinion. But lo and behold, if I then make a casual remark to him, that same person becomes infinitely pliable and obliging. Essentially it shows that he regards me as something great, maybe even greater than I am: but if he can’t be admitted as a participant in my greatness, at least he will laugh at me. But as soon as he becomes a participant, as it were, he brags about my greatness. That is what comes of living in a petty community. Instantly, all three doffed their hats and it would seem I had done them a service by asking for a light. Ergo: the same people would be happy to cry bravo for me if I merely addressed a friendly, let alone, flatter...

If we could shrink the earth's population to a village of precisely 100 people, with all the existing human ratios remaining the same, it would look similar to this: 57 Asians; 21 Europeans; 14 from the Western Hemisphere; 8 Africans; 52 would be female; 48 would be male; 70 would be non-white; 30 would be white; 70 would be non-Christian; 30 would be Christian; 89 would be heterosexual; 11 would be homosexual; 6 people would possess 59% of the entire world's wealth and all 6 would be from the United States.; 80 would live in substandard housing; 70 would be unable to read; 50 would suffer from malnutrition; 1 would be near death; 1 would be near birth; 1 would have a college education; 1 would own a computer: When one considers our world from such an incredibly compressed perspective, the need for both tolerance and understanding becomes glaringly apparent. - Unknown  

Anlatılan senin hikayendir. Toplumun kalabalıkları ve onlar gibi düşünenler benim kitabımı okumasınlar; hem ben, ona hiç el sürmemelerini alışkanlıklarına uyarak eserimi yanlış anlamalarına yeğ tutarım. Hayvan olmak istiyorsan olabilirsin elbette. Bunun için insanlığın acılarına sırt çevirmen ve yalnız kendi postuna özen göstermen yeterlidir. İnsanların maddi yaşam koşullarını belirleyen onların bilinçleri değildir, bu maddi koşullar onların bilinçlerini belirler. İnsanoğlu önüne çıkan sorunlara çözüm arar. Ne kadar azsan, yaşamını ne kadar az görkemli kurmuşsan o kadar çoksun demektir ve görkemli yaşamın da o denli büyüktür. Dünyayı anlamak yetmez, onu değiştirmek gerekir. Cehalet, ayrıcalıklı sınıfın ustaca kullandığı bir silahtır. Cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla döşelidir. Fikir,çıkardan ayrı tutulduğu her zaman içler acısı bir başarısızlığa uğramıştır. Yalnız yaşayanlardan değil, ölülerden de çekeceğimiz var Madem ki insanı biçi...

                            Gelecek ne zaman vaat olmaktan çıkıp bir tehdit unsuru haline geldi Ancak ve ancak bu gezegeni yiyip bitirdikten sonra Tanrı bize yenisini verecek. Yarattıklarımızdan çok yok ettiklerimizle hatırlanaca ğ ız. "B iz televizyon izleyerek, milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olaca ğ ımıza inanarak büyüdük ama olamayaca ğ ız... hepimiz heba oluyoruz... bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmu ş ... reklamlar yüzünden araba ve kıyafet pe ş indeyiz... nefret etti ğ imiz i ş lerde çalı ş ıyor, gereksiz  ş eyler alıyoruz... bizler tarihin ortanca çocuklarıyız... bir amacımız yok; ne büyük sava ş  ne de büyük bir buhran ya ş adık... bizim sava ş ımız ruhani sava ş ... ve bunalımımız kendi hayatlarımız...". Do ğ umunuz, hayatınız boyunca düzeltmeye çalı ş tı ğ ınız bir hatadır. Bugün bin bir dü ş ünce içinde kendini o...

  Yaşamın sırrı çözülecek bir problem değil tecrübe edilecek bir gerçekliktir. Boyun eğen, hükmeder. Dünya dört şeyle ayakta durur; bilgenin ilmi, soylunun adaleti, cesurun yiğitliği, haklının duaları. ama tüm bunlar hiçbir şey değildir, yönetme sanatını bilen bir yönetici olmadıkça. Bir yönetici zorlamayı değil ikna etmeyi öğrenmeli. en iyi adamları etrafında toplamak içinde ortaya en iyi kahve ocağını koymalı. ve bulunduğu yerin dilini kavrayabilmeli. Bir süreç durdurularak anlaşılmaz. anlama sürecin akışıyla birlikte hareket etmeli ona karışmalı onunla birlikte akmalıdır. Hangi duyularımızın eksikliği dört bir yanımızdaki diğer dünyayı görmemize ve işitmemize engel oluyor? Tuzağın nerede olduğunu bilmek, ondan kurtulmanın ilk adımdır. Akil vücuda emreder ve vücut itaat eder, akil kendisine emreder ve dirençle karşılaşır. Hızlı öğrenmenin ilk koşulu "nasıl öğrenmeli?" yi öğrenmek. Babanın insan , etiyle ka...

" insanı en mutlu eden şey, ihtiyaçlarıyla varlıkları arasında bir denge bulunmasıdır. bütün sorun, bu dengenin nasıl sağlanacağı. insan bunu belki varlıklarını yükseltip ihtiyaçlarının düzeyine çıkararak yapabilir. ama bu budalalık olur. bunu yapmak, arada bir sürü doğa dışı şeyler yapmayı gerektirir. pazarlık etmek gibi, çalışmak gibi, çabalamak gibi. öyleyse? öyleyse akıllı bir adam dengeyi, ihtiyaçlarını azaltarak, yani onları varlıklarının düzeyine indirerek sağlar. bunu yapmanın en iyi yolu, bedava olan şeylerin değerini bilmektir. dağların, kahkahanın, şiirin, bir dostun verdiği şarabın, yaşlı ve şişman kadınların. bakin bana! ben elimdekilerle mutlu olmayı çok iyi bilen biriyim. bütün mesele elimdekileri çoğaltmak."     olağan görünüm altında yatan gizli üstünlük... o kadar doğru bir söz ki, cesaretle söylenmesine gerek yok... o kadar dokunaklı bir olay ki, güzel olmasına gerek yok... o kadar gerçek ki, sahici olmasına gerek yok... bilgiden çok an...

  Tanrılar adildir. Hiç kuşkusuz. Son tahlilde görünen o ki, tanrıların yasalarını, toplumları idare eden kişiler dikte ederler; İlahi Takdir düşüncesi insanlardan çıkar.   Mutluluk ve erdemin sırrıdır -yapmak zorunda olduğun şeyi sevmek. Tüm şartlandırmaların amacı budur: insanlara, kaçınılmaz toplumsal yazgılarını sevdirmek.                      “Kronik vicdan azabı, tüm ahlâkçıların hemfikir olduğu gibi, hiç de istenmeyen bir duygudur. Eğer kötü bir davranışta bulunduysanız, pişmanlık duyun, elinizden geldiği kadar durumu düzeltin ve bir dahaki sefere daha iyi davranmaya bakın. Ne sebeple olursa olsun hatanızın üzerinde kara kara düşünmeyin. Temizlenmenin yolu çamurda yuvarlanmak değildir.”   “İnsan eğer sorgulamaksızın kabullenmeye şartlandırılmamışsa, mutluluk, gerçekten çok daha zor bir uğraş.”

By working so hard at becoming wise and reasonable and well-informed, you have made our little planet, our precious little moist, blue-green ball, a saner place than it was before you got here.[…] Most of you are preparing to enter fields unattractive to greedy persons, such as education and the healing arts. Teaching, may I say, is the noblest profession of all in a democracy.

“The best way to get approval is not to need it,”

Philosophy’s main task is to respond to the soul’s cry; to make sense of and thereby free ourselves from the hold of our griefs and fears. Philosophy calls us when we’ve reached the end of our rope. The insistent feeling that something is not right with our lives and the longing to be restored to our better selves will not go away. Our fears of death and being alone, our confusion about love and sex, and our sense of impotence in the face of our anger and outsized ambitions bring us to ask our first sincere philosophical questions[...] When the soul cries out, it is a sign that we have arrived at a necessary, mature stage of self-reflection. The secret is not to get stuck there dithering or wringing your hands, but to move forward by resolving to heal yourself. Philosophy asks us to move into courage. Its remedy is the unblinking excavation of the faulty and specious premises on which we base our lives and our personal identity.